Punk Fashion 1990s: Riot Grrrl'dan Skate-Punk'a 90s Punk Style

Seattle, 1991 sonbaharı. Baştan aşağı sprey boyalı bir spor salonu, siyah elbiseler içinde sıkılmış ponpon kızlar ve yırtık pırtık bir hırka giymiş sarışın bir solistin yer aldığı klip MTV'de sürekli dönüyor. Üç ay sonra albüm listelerin birinci sırasında ve 80'lerin zımba üniforması bir gecede eskimiş görünüyor. 1977'de Londra'nın bodrum kulüplerinde başlayan şey ikinci bir hayat kazanıyor: daha gürültülü, daha geniş, daha öfkeli ve ilk kez alışveriş merkezinde satılıyor.

Punk Fashion 1990s, punkın siluetini değiştirdiği on yılı tanımlar: 70'lerin dar paçasından uzaklaşıp baggy jean, grup tişörtü, flanel ve kaykay hardware'ine doğru. 90s Punk Style'ı dört akım belirler: Riot Grrrl, Skate ve pop punk, Street Punk ve Grunge geçişi. Akımın temelleri büyük Punk Fashion Guide içinde duruyor. Burada konu, punkın mainstream'e ulaştığı ve buna rağmen rahatsız edici kaldığı on yıl.

70'ler punkı icat etti, 80'ler onu üniformalaştırdı: deri ceket, dar yırtık jean, iroki, bitti. 90'lar tam bu üniformayı kırar. Punk bu on yılda tek bir sahne tarafından değil, dört sahne tarafından taşınır ve her biri farklı giyinir. Olympia'da Riot Grrrl grupları babydoll elbiselere slogan diker. Kaliforniya'da kaykaycılar dar jeanleri baggy kesimlerle değiştirir, çünkü dar pantolonla ollie yapmak zordur. Seattle'da Grunge geçişi punk tutumunu ikinci el flanelle karıştırır. Berlin'den Boston'a sokaklarda ise Street Punk klasik zımba çizgisini hayatta tutar, sadece her zamankinden daha ham ve daha yıpranmış.

İkinci kırılma ticari nitelikte. 1991'de punk Grunge dolambacıyla listelere ulaşır, 1994'te milyonlarca satan Kaliforniya pop punk albümleri gelir. İlk kez look sadece sahne dükkânında değil, her alışveriş merkezinde asılı. Bu da 90s Punk Style'ı bugüne kadar ilginç kılan gerilimi yaratır: her akım ne kadar mainstream'e dayanabileceğine karar vermek zorundaydı ve bu karar her zaman aynı zamanda bir kıyafet sorusuydu.

Look'u anlamak isteyen bu yüzden parça listesine değil, bir haritaya ihtiyaç duyar. Arkasındaki sayılar on yılın ne kadar hızlı devrildiğini gösteriyor.

Dört akım bir tutumu paylaşır, ama neredeyse hiçbir kıyafet parçasını paylaşmaz. Onları karıştıran, tarihsel olarak hiç birlikte taşınmamış parçaları kombinler ve yeniden kurulmuş look'lar tam bundan belli olur. Kısa hâli: Riot Grrrl tatlı ile sertin kontrastıyla çalışır. Skate ve pop punk hacim ve işlevle çalışır. Street Punk patina ve hardware ile çalışır. Grunge geçişi umursamazlıkla çalışır. Bu mantıkların her biri kendi başına eksiksiz bir kombin sistemi olarak işler ve her birinin kendi ayakkabısı, kendi pantolonu ve renkle kendi ilişkisi var.

İlk akım daha yakın bir bakışı hak ediyor, çünkü en sık yanlış anlaşılan o. Riot Grrrl tesadüfen politik hâle gelmiş bir estetik değildi, kendine bir estetik kurmuş bir politikaydı, hem de tam hesaplanmış bir estetik.

Bikini Kill ve Bratmobile gibi gruplar kız elbiseleri, saç tokaları ve simi, postallarla ve kimsenin bir kız elbisesinde beklemediği sözlerle birleştirdi. Look bir tuzak gibi işledi: taşıyanı hafife alan, mesajı iki kat aldı. Gardırop için bu, kontrast ilkesi demek. Bir yumuşak parça, bir sert parça, asla ikisi de aynı dünyadan değil. Uzun kollu grup tişörtünün üzerine babydoll, çizik botlara tartan etek, kaza değil bilinçli bir karar olarak kaçmış külotlu çorap. Riot Grrrl etkisini bugün taşıyan kişiye elbise gerekmiyor: kısa bir tişörtün altına grafik bir katman, yanına sert bir ayakkabı, ve mantık ayakta.

Grup tişörtü her 90'lar punk gardırobunun merkezidir, ama on yıl onu 80'lerden farklı taşır. Vücuda yakın ve jeanin içine sokulmuş değil, en az bir beden büyük, pantolonun üstünde, çoğu zaman uzun kollu bir tişörtün üzerinde. Uzun kollunun üzerine kısa kollu tişörtten oluşan bu çift katman, kaykay videolarından konser fotoğraflarına kadar on yılın belki en net görsel işareti. Buna flanel eklenir: açık ve kırışık taşınır, üçüncü katman olarak ya da kalçaya bağlanmış. Mesh ve file kumaş kulüp köşesinden gündelik hayata geçer, genelde kesilmiş tişörtlerin altında alt katman olarak. Renk mantığı dar kalır: siyah, beyaz, soluk gri, aksan olarak tartan kırmızısı. Grafikler kaba, kontrastlı ve yeniyken bile giyilmiş görünüyor.

İki parça da 90'lar mantığını izler: kaba grafik, bol hacim, fabrikadan patina. Altına bir uzun kollu, ve çift katman tamam.

Grunge, punkın 90'larda en görünür olduğu ve aynı zamanda eski üniformadan en çok uzaklaştığı nokta. Bir 90'lar Grunge kombini, tek tek tamamen sıradan parçalardan oluşur: gerçek yırtıklarıyla yıkanmış jean, genişlemiş bir grup tişörtü, bir flanel gömlek, bir büyükbabanın elden çıkardığı gibi görünen bir hırka. Punk DNA'sı parçalarda değil, arkasındaki ilkede: sıfır çaba göstermek, mükemmelliği reddetmek, ikinci eli yeni alıma tercih etmek. Kurt Cobain sahnede elbiseler ve pijama pantolonları taşıdı, statement moda olarak değil, rock yıldızı üniformasının reddi olarak. Grunge Punk 90s'i aynı yılların Street Punk'ından ayıran tam bu umursamazlık: biri ceketini yıllar içinde kurarken, diğeri yığının en üstünde ne varsa onu giyer ve bunu aynı derecede ciddiye alır.

Video, look'un bugüne kadar neden işlediğini gösteriyor: parçalar rahat, siluet gevşek ve hiçbir yanı zorlama durmuyor. Grunge ile festival gardırobu arasındaki bağa daha derin inmek isteyen, devamını ilgili yazıda bulur.

Grunge dalgasına paralel olarak batı kıyısında görsel olarak tam karşı programı süren bir akım doğar: daha çok renk, daha çok hacim, daha çok tempo. 90'ların sonundaki punk look'una o hükmedecek ve bu yüzden kendi sahnesine ihtiyacı var.

Skate punk ve pop punk, 1994'te büyük Kaliforniya albümleriyle genişleyen akımlar. Look doğrudan işlevden gelir: baggy jean ve geniş şortlar, çünkü dar pantolon board üzerinde engel olur. Kalın tabanlı kaykay ayakkabıları, çünkü düşüşlere dayanırlar. Oversize hoodie ve graphic tee, çünkü hareket özgürlüğü verir ve rampada iyi görünür. Buna wallet chain eklenir: on yılın belki en çok kopyalanan aksesuarı, cüzdanların kayarken cepten düşmesi gibi pratik bir sorundan doğdu. Pop punk bu temeli devralır ve renkleri açar: ekose şortlar, boyalı saç, Dickies iş pantolonları. En erişilebilir 90'lar punk look'u ve aynı zamanda sahnenin kendi içinde en sert tartıştığı look, çünkü en iyi satan oydu.

Hiçbir ürün kategorisi on yıl kırılmasını pantolon kadar net göstermiyor. 70'ler ve 80'ler dar paça taşıdı, tercihen yırtık, tercihen kemerlerle. 90'lar hacmi açar: düz, geniş paçalı baggy jean, derin ağlı iş pantolonları, dizin çok altına düşen kesilmiş jean şortlar. Yırtıklar kalır, ama dar dizden geniş yüzeye taşınır, orada yürürken aralanır. Tartan eski okula köprü olarak hayatta kalır: Street Punk'larda pantolon, Riot Grrrl'de etek, geri kalan herkeste kalçaya bağlı flanel olarak. Bugün bir 90'lar punk pantolonu arayan üç şeye bakar: düzden geniş paçaya, yıkama ya da destroyed detaylar biçiminde görünür patina, ve parçayı normal baggy streetwear'den ayıran zımba ya da süs fermuarı gibi hardware.

Wide leg jean kaykay hacmini taşır, studded jorts zımba geleneğini 90'lar kesimine çevirir. İkisi de dört akımın her look'uyla işler.

Grunge ve pop punk listelere ulaşırken, Street Punk klasik çizgiyi tutar, hem de ilke gereği. Rancid ya da The Casualties gibi grupların çevresindeki sahne, 90'larda 1982'de işleyen şeyi taşır, sadece daha tutarlı: yıllar içinde zımbalar, patch'ler ve sloganlarla kurulan deri ceketler. Baggy trendine bilinçli bir ret olarak dar, tahrip edilmiş jeanler. Ağır botlar, pantolon askıları, her boş yüzeyde grup patch'leri. İroki bu on yılda her zamankinden daha yüksek, daha renkli ve daha zahmetli hâle gelir; punkın birden alışveriş merkezinde de asılı olduğu bir dönemde görünür bir bağlanma olarak. Street Punk, kuralları en net olan akım ve tam bu yüzden kopyalanması en zor olanı: ceketi satın alabilirsin, üzerindeki on yıllık patinayı alamazsın.

• Arşiv olarak ceket: zımbalar, patch'ler ve sloganlar yıllar içinde eklenir. Hazır bir ceket satın almak, kendi tarihine ihanet sayılır.
• Statement olarak dar paça: dar, tahrip edilmiş jeanler sahneyi on yılın baggy mainstream'inden görünür biçimde ayırır.
• İşlevli botlar: yukarıya kadar bağcıklı ağır iş botları, pogo ve kaldırım taşı için yapılmış.
• Takı yerine hardware: zincirler, çengelli iğneler ve zımbalı kemerler alet, dekor değil.
• Bayrak olarak saç: iroki ya da kazınmış kafa, 90'larda önceki her on yıldan daha renkli ve daha yüksek.

Sert çizgi bugüne kadar insanların punk duyduğunda gözünün önüne gelen görüntüyü sağlıyor. Oysa 90'larda sayıca dört akımın en küçüğüydü, sadece şehir manzarasında en gürültülüsü.

90'lar punk aksesuarını iğneden zincire kaydırır. Wallet chain on yılın her ikinci pantolonunda asılı, tüm akımlar boyunca. Buna top zincirlerden ya da endüstriyel uçlardan kolyeler, oversize tişörtün altından görünen zımbalı kemerler ve pantolon cebinden sallanan anahtarlıklar eklenir. Patch'ler ve pin'ler sahnenin para birimi olmayı sürdürür: grup logoları, politik sloganlar, kendi yapılan arma. Yeni olan, onlarla kurulan ilişki. 80'ler aksesuarı sergilerken, 90'lar nesli onu daha gelişigüzel taşır, katmanların altında yarı gizli, ikinci bakış için bir detay olarak. Bu gelişigüzellik, 90'lar aksesuarlarının bugün gündelik kombinlerde neden bu kadar iyi işlediğinin nedeni: hiçbir zaman kostüm olarak değil, tutumu olan kullanım nesneleri olarak düşünülmüşlerdi.

Pantolonda anahtarlık, boyunda zincir: her temel kombine 90'lar hardware'ini veren iki parça, tek bir statement daha gerekmeden. Buradan devam etmek isteyen, uygun kategorileri burada sıralanmış bulur.

Dürüst cevap: mümkün olduğunca az, ve giydiyse işlev gereği. Dr. Martens tüm akımlar boyunca büyük sabitti, çünkü botlar on yıllarca dayanır ve her çizikle daha iyi görünür. Converse ve Vans sneaker sorusunu paylaştı: Grunge ve Riot Grrrl'de Chucks, board üzerindeki her şeyde Vans ve diğer kaykay markaları. Dickies ve Ben Davis aslında ustalar için düşünülmüş ve tam bu yüzden işleyen iş pantolonları sağladı: ucuz, sağlam, geniş kesim. Buna ikinci elden Levi's eklendi, çoğu zaman giyenlerinden daha yaşlı.

Gardırobun kalanı 90'larda bilinçli olarak markasızdı: konserden grup tişörtleri, bit pazarından flanel, önceki sahibinden ceketler. 70'ler punkını giydirmeye yardım etmiş olan Vivienne Westwood, 90'larda hem podyum konusu hem sahne referansıydı, ama sahneden neredeyse kimse onu gerçekten taşımadı. On yılın marka mantığı şöyleydi: işlevi satın al, anlamı üstüne kendin yaz. Bunu içselleştiren, 90s punk bağlamında kusursuz bir yeni parçanın neden her zaman bir adım geride kaldığını da anlar.

Geriye şu soru kalıyor: bu marka ve parça mantığı bugün, gezen bir on yıl afişi gibi görünmeden nasıl uygulanır. Bunun için basit bir kural var.

Kural: kombin başına bir on yıl statement'ı, kalanı zamansız kalır. Baggy jeani çift katmanla, wallet chain'le, flanelle ve boyalı saçla aynı anda taşıyan bir kostüm kurar. Bu kararlardan tek birini alıp gardırobun kalanını modern tutan bir look taşır. Somut olarak bu demek: destroyed detaylı geniş jean, düz siyah bir tişört ve temiz sneaker'larla işler. Çift katmandaki grup tişörtü, normal siyah bir pantolonla işler. Pantolondaki zincir, tamamen indirgenmiş bir all black kombinle işler. Modern koyu streetwear ile 90s punk kutusu aynı temel rengi paylaşır, bu yüzden iki dünya neredeyse kayıpsız karışır. Önemli olan sadece yön: 90'lar parçası kombinde konuk, ev sahibi değil. O zaman look yeniden yapım değil, alıntı olarak okunur.

İlkeyi bir kez anlayan, onu on yıllar boyunca geriye doğru uygulayabilir. Aynı alıştırmanın 70'ler versiyonu, çengelli iğnelerin neden moda olduğu sorusuyla birlikte komşu yazıda duruyor.

Deri ceket 90'larda sahnenin mirası olmayı sürdürür, ama rakipleri olur. Denim ceket devralır, çoğu zaman crop ya da oversize, tercihen festivalde on yaz geçirmiş gibi görünen acid yıkamayla. Yan şeritli eşofman üstleri spor mağazasından sahneye geçer, sonra streetwear denecek her şeyin öncüsü. Gerçek 90'lar hilesi ise katmanlarda: çift katman tişörtün üzerine hoodie, onun üzerine ceket, hepsi bir beden büyük, böylece her katman bir sonrakinin altından görünür. Bu katman ilkesi, 90s Punk Style'ı 70'lerin ince çizgisinden ayıran masif silueti yaratır ve aynı zamanda look'un en pratik kısmıdır: her katman tek başına da işler.

Başarısız 90'lar look'larının çoğu parçalarda değil, karışımda başarısız olur. Akımları bilen hataları hemen görür. En sık yapılan beşi, hasar büyüklüğüne göre sıralı.

Kendi gardırobunun hangi yöne eğildiğinden emin olmayan, yumuşak ve sert Grunge çizgisi arasındaki farkla başlar. Karşılaştırma temel soruyu her parça listesinden daha hızlı açıklığa kavuşturur.

90'lar on yılına en sık sorulan sorular, kompakt yanıtlarla. Akımın bütününe dair temel sorular için büyük rehber daha iyi adres olmayı sürdürüyor.

Böylece on yıl ölçüldü: dört akım, yeni bir siluet ve bugüne kadar etkisi süren bir marka mantığı. Bundan kalanı üç cümlede toplanır.