Harajuku Goth Fashion: η σκοτεινή πλευρά του Tokyo σωστά

Σάββατο, 3 το μεσημέρι, Takeshita-dōri. Ανάμεσα σε πάγκους με crêpe και παστέλ βιτρίνες περπατά ένα κορίτσι με μαύρο φόρεμα με βολάν ως το γόνατο, μπότες platform και ένα λούτρινο σακίδιο με κυνόδοντες. Δύο μέτρα πίσω ένας τύπος με bondage παντελόνι, φούστα tartan από πάνω, mesh μπλούζα, μαλλιά κομμένα ασύμμετρα. Κανείς δεν γυρίζει να κοιτάξει. Στο Berlin-Kreuzberg το ίδιο outfit θα έκανε ένα καφέ να σωπάσει. Σε αυτή την απόσταση ανάμεσα στο Tokyo και στον υπόλοιπο κόσμο βρίσκεται η γοητεία.

Harajuku Goth Fashion είναι η σκοτεινή πλευρά του δρόμου του Tokyo: Gothic Lolita, Goth Punk, Kawaii Goth, Yami Kawaii και επιρροές Visual Kei, που συναντιούνται πάνω σε μαύρη βάση. Σε αντίθεση με το δυτικό goth, το look επιτρέπει ένα γλυκό σπάσιμο, ένα λούτρινο, έναν παστέλ τόνο, έναν φιόγκο, και παραμένει σκοτεινό. Τα βασικά της σκηνής βρίσκονται στον Gothic Fashion Guide μας. Εδώ μιλάμε για την εκδοχή του Tokyo και για το πώς τη φοράς στην Ευρώπη.

Πριν μπούμε σε παντελόνια, μπουφάν και μάρκες, χρειάζεται ένα καθαρό όριο. Το Harajuku Goth πωλείται στο ίντερνετ ευχαρίστως ως «Gothic Lolita με έξτρα». Αυτό μένει κοντά. Ο όρος καλύπτει αρκετές σκηνές, που στο Tokyo μοιράστηκαν τους ίδιους δρόμους για δεκαετίες, χωρίς ποτέ να φορέσουν την ίδια γκαρνταρόμπα.

Το Harajuku Fashion είναι αρχικά μόνο ένας τόπος: η γειτονιά γύρω από τον σταθμό Harajuku στην περιοχή Shibuya του Tokyo, με την Takeshita-dōri ως θορυβώδη κεντρική αρτηρία και την Omotesandō ως ακριβή αντίθετη πλευρά. Από τα τέλη των 70s συναντιούνται εκεί νέοι, που ξεχωρίζουν από τις σχολικές τους στολές μέσα από τα ρούχα. Από αυτό το σημείο συνάντησης προέκυψαν δεκάδες στιλ, από το Decora ως το Gyaru. Το Gothic Fashion αντίθετα είναι λεξιλόγιο: μαύρο ως βασικό χρώμα, σύμβολα όπως ο σταυρός και η νυχτερίδα, δαντέλα, δέρμα, δίχτυ και μια σιλουέτα που προέρχεται από τη βρετανική post-punk σκηνή γύρω στο 1980.

Το Harajuku Goth Fashion είναι η τομή των δύο. Το γοτθικό λεξιλόγιο φοριέται με ιαπωνικό τρόπο: σε στρώσεις, πάνω σε σόλα platform, με ένα συνειδητά τοποθετημένο γλυκό στοιχείο, που στο Λονδίνο ή στη Λειψία θα μετρούσε ως σπάσιμο στιλ. Ένας σταυρός δίπλα σε έναν φιόγκο, δικτυωτό καλσόν κάτω από λούτρινη φούστα, bondage παντελόνι με σακίδιο-αρκουδάκι. Στο Tokyo αυτό είναι ο κανόνας.

Τέσσερα σήματα εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε Harajuku Goth outfit, είτε έρχεται από τη γωνιά της Lolita, από τη γωνιά του punk ή από τη γωνιά του Visual Kei. Όποιος τα ξέρει, αναγνωρίζει το look στον δρόμο σε δύο δευτερόλεπτα και μπορεί να το χτίσει μόνος του, χωρίς να εισάγει ούτε ένα κομμάτι από το Tokyo.

• Μαύρο ως βάση: τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του outfit, συχνά περισσότερο. Το χρώμα είναι τόνος, ποτέ επιφάνεια.
• Σόλα platform: boots, Mary Janes ή creepers με τέσσερα ως οκτώ εκατοστά. Η σιλουέτα χρειάζεται το θεμέλιο.
• Ένα kawaii σπάσιμο: λούτρινο, φιόγκος, παστέλ ή ένα print με χαρακτήρα. Ακριβώς ένα από αυτά, όχι και τα τέσσερα.
• Layering σε στρώσεις: mesh κάτω από την μπλούζα, φούστα πάνω από παντελόνι, γιλέκο πάνω από hoodie. Το Tokyo σπάνια φοράει μόνο ένα επίπεδο.

Τα τέσσερα σήματα εξηγούν και γιατί το look αποτυγχάνει συχνά στην Ευρώπη: αντιγράφεις τον σταυρό και τις μπότες platform, ξεχνάς όμως τις στρώσεις και το σπάσιμο. Ό,τι μένει είναι συνηθισμένο Mall Goth. Ο δρόμος πίσω περνά από την ιστορία της γειτονιάς.

Τρεις τόποι έχτισαν το look. Ο πρώτος είναι η γέφυρα Jingū ανάμεσα στον σταθμό Harajuku και στο ιερό Meiji. Από τα τέλη των 90s ως περίπου το 2010 συναντιούνταν εκεί τις Κυριακές Gothic Lolitas, οπαδοί του Visual Kei και cosplayers, για να τους δουν και να τους φωτογραφίσουν. Η γέφυρα ήταν πασαρέλα και casting ταυτόχρονα. Ο δεύτερος τόπος είναι το πολυκατάστημα Laforet Harajuku, που άνοιξε το 1978. Στους κάτω ορόφους του κάθονταν για χρόνια οι μάρκες που πουλούσαν το σκοτεινό look του Harajuku, και όποιος ήθελε το look, κατέβαινε εκεί στο υπόγειο.

Ο τρίτος τόπος δεν είναι διεύθυνση, αλλά σκηνή. Το Visual Kei, η ιαπωνική rock σκηνή με μπάντες όπως οι X Japan, Buck-Tick και Malice Mizer, έβγαλε στον δρόμο το μακιγιάζ, τα ασύμμετρα κουρέματα και τον συνδυασμό λουστρίνι και δαντέλα. Ο Mana, κιθαρίστας των Malice Mizer, ίδρυσε το 1999 τη μάρκα Moi-même-Moitié και έδωσε στο κομψό κλαδί ένα όνομα: Elegant Gothic Lolita. Από το 2001 τύπωνε τους κανόνες η Gothic & Lolita Bible, το περιοδικό FRUiTS φωτογράφιζε τον δρόμο από το 1997, το KERA την punk πλευρά από το 1998. Το look ήταν έτσι πλήρως καταγεγραμμένο, πριν το εξάγει το ίντερνετ.

Η εξαγωγή έγινε από παράδρομους. Το 2004 ανέβασε η Gwen Stefani τα «Harajuku Girls» της σε δυτικές σκηνές, λίγο αργότερα ανακάλυψαν το Tumblr και το LiveJournal τις κοινότητες της Gothic Lolita, και γύρω στο 2012 προέκυψε από εκεί στη Δύση το Pastel Goth. Ο δρόμος στο Tokyo είχε ήδη προχωρήσει παρακάτω. Όποιος θέλει να δει ολόκληρο τον χάρτη των σκηνών του Harajuku, τον βρίσκει στην επισκόπηση των υποκουλτούρων μας.

Από αυτή την ιστορία προέκυψαν έξι στιλ, που σήμερα τρέχουν όλα κάτω από το Harajuku Goth Fashion. Μοιράζονται τα τέσσερα σήματα από πάνω, διαφέρουν όμως σε σιλουέτα, ένταση και στο πόση γλύκα επιτρέπουν.

Η σειρά πάει από το επίσημο ως το ωμό. Η Gothic Lolita είναι η πιο αυστηρή μορφή με ξεκάθαρους κανόνες για μήκος φούστας και μεσοφόρι. Το Goth Punk και το Visual Kei Street είναι τα πιο δυνατά. Το Kawaii Goth και το Yami Kawaii Goth είναι τα νεότερα και δουλεύουν πιο έντονα με το σπάσιμο. Το Dark Layering είναι το ήσυχο κλαδί, που έρχεται από την ιαπωνική avant-garde μόδα και περνά πιο εύκολα στο Berlin.

Στην πράξη οι λιγότεροι στο Tokyo φοράνε μόνο ένα στιλ. Μια φούστα Gothic Lolita καταλήγει πάνω από ένα bondage παντελόνι, ένα print Yami Kawaii πάνω σε μια Goth Punk μπλούζα. Ο κανόνας λέει: ένα κύριο στιλ, το πολύ μία εμφάνιση φιλοξενούμενου. Το κλαδί του Goth Punk είναι μάλιστα η καλύτερη είσοδος, γιατί βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό που οι ευρωπαϊκές ντουλάπες έχουν έτσι κι αλλιώς.

Το Punk Gothic Harajuku Fashion είναι το κλαδί που βλέπεις πιο συχνά στην Takeshita-dōri, γιατί τα μαγαζιά γι' αυτό βρίσκονται πάνω στον δρόμο. Ο τύπος: μαύρο skinny ή bondage παντελόνι με λουριά, ένα στοιχείο tartan σε κόκκινο ή γκρι, μια σκισμένη ή τυπωμένη μπλούζα, από πάνω δίχτυ ή γιλέκο με τρουκς. Μαζί creepers ή μπότες platform και ένα choker με κρίκο. Η διαφορά από το λονδρέζικο punk των 70s βρίσκεται στην καθαρότητα: στο Tokyo τα σκισίματα είναι σχεδιασμένα, τα τρουκς τοποθετημένα ίσια, τα μαλλιά φρεσκοβαμμένα.

Το πάνω μέρος κουβαλά σε αυτό το στιλ το μεγαλύτερο μήνυμα. Μια μπλούζα με print γιν-γιανγκ ή ασύμμετρη κοπή αντικαθιστά το band shirt και δουλεύει και για όσους δεν θέλουν να φοράνε μια μπάντα, τη δισκογραφία της οποίας δεν ξέρουν. Σημαντικό είναι το σπάσιμο στο ύφασμα: washed όψη, distressed άκρες, ένας ώμος ελεύθερος. Μια λεία μαύρη basic μπλούζα είναι στο Harajuku Goth η εξαίρεση, όχι η βάση.

Όποιος φοράει το punk κλαδί, καλά θα κάνει να κρατά τα σύμβολα μικρά. Μια λεπτομέρεια με παραμάνα ή ένα μόνο print φτάνει, γιατί το παντελόνι και τα παπούτσια είναι ήδη αρκετά δυνατά. Η συγγένεια με το Visual Kei φαίνεται κυρίως πάνω από τον λαιμό: eyeliner, μια χρωματιστή αφέλεια, ένα σκουλαρίκι με αλυσίδα. Το επόμενο στιλ δεν χαμηλώνει την ένταση, την γυρίζει σε άλλη κατεύθυνση.

Το Kawaii Goth είναι το στιλ με το οποίο η δυτική goth σκηνή τα βρήκε πιο δύσκολα. Η ιδέα είναι απλή: ένα outfit μένει κατά τα τρία τέταρτα μαύρο και σκοτεινό, ένα μόνο στοιχείο είναι συνειδητά γλυκό. Στο Tokyo η αρχή λέγεται kimo-kawaii, «αηδιαστικά γλυκό», και βρίσκεται σε φιγούρες όπως ο Gloomy Bear, το ροζ αρκουδάκι με αίμα στα νύχια. Το αίμα δεν κάνει το αρκουδάκι λιγότερο γλυκό. Η αντίθεση το κάνει πιο γλυκό. Έτσι δουλεύει ολόκληρο το look.

Πρακτικά αυτό σημαίνει: μαύρο hoodie με λούτρινα κέρατα, μαζί camo cargo και choker. Ή ένα μαύρο φόρεμα με σακίδιο σε σχήμα ζώου με δόντια. Ή ένα fuzzy καπέλο με κέρατα διαβόλου πάνω από ένα κατά τα άλλα αυστηρό Goth Punk outfit. Το όριο προς το Pastel Goth περνά από την επιφάνεια: μόλις το ροζ ή το μοβ πιάνει περισσότερο χώρο από το μαύρο, είσαι στην άλλη πλευρά. Το Kawaii Goth μένει στην επιφάνεια goth, σε μία λεπτομέρεια kawaii.

Για άντρες το Kawaii Goth δουλεύει μέσα από λούτρινες λεπτομέρειες σε καπέλα, hoodies και keychains, όχι μέσα από φούστες. Για γυναίκες το σπάσιμο περνά συχνά από την τσάντα ή το καλσόν. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει: το γλυκό κομμάτι πρέπει να είναι ορατά μέρος του outfit, όχι σύμπτωση. Ένα μπρελόκ Sanrio σε ένα κατά τα άλλα τυχαίο outfit είναι καθημερινότητα, όχι Kawaii Goth. Η νεότερη εκδοχή αυτής της αρχής έκανε το γλυκό ακόμα πιο σκληρό.

Yami Kawaii σημαίνει κυριολεκτικά «άρρωστα γλυκό». Το στιλ προέκυψε γύρω στο 2015 από τη φιγούρα manga Menhera-chan του σκιτσογράφου Ezaki Bisuko και από το 2016 έγινε ορατό στην Takeshita-dōri: παστέλ ροζ και γαλάζιο απέναντι στο μαύρο, μαζί μοτίβα από το νοσοκομείο όπως σύριγγες, χάπια, επίδεσμοι και τσιρότα. Το Yami Kawaii Goth είναι η σκοτεινή εκδοχή του. Το ροζ περιορίζεται σε ένα κομμάτι, τα υπόλοιπα μένουν μαύρα, τα μοτίβα έρχονται ως print ή κέντημα, όχι ως αξεσουάρ σκηνής. Το στιλ μιλά ανοιχτά για την ψυχική υγεία, και αυτό στην Ιαπωνία είναι μεγαλύτερο βήμα από ό,τι στο Berlin.

Από περίπου το 2020 έχει προκύψει από εκεί το Jirai Kei, «στιλ νάρκης», με το μαύρο και το ροζ ως σταθερό ζευγάρι χρωμάτων, φιόγκους, platform Mary Janes και ένα μακιγιάζ με κόκκινη σκιά κάτω από τα μάτια. Το Jirai Kei φοριέται περισσότερο στο Shinjuku παρά στο Harajuku, ανήκει όμως στην ίδια οικογένεια: σκοτεινό, γλυκό, με μια ιστορία που δεν είναι μόνο όμορφη. Όποιος θέλει να φορέσει το look, καλά θα κάνει να ξέρει την ιστορία και να τη σέβεται, αλλιώς το μήνυμα γίνεται κοστούμι.

Η λογική του χρώματος του Yami Kawaii μεταφέρεται σε καθένα από τα έξι στιλ: ένας τόνος, τρία σκοτεινά κομμάτια. Όποιος τα βγάζει πέρα με αυτό, έχει κάνει τη μισή δουλειά. Το άλλο μισό είναι η σιλουέτα, και αυτή ξεκινά από το παντελόνι.

Το Harajuku κρίνει τις σιλουέτες από κάτω. Ο κανόνας από τα takeaways ισχύει εδώ κατά γράμμα: όγκος είτε πάνω είτε κάτω, ποτέ και τα δύο. Όποιος φοράει φαρδύ cargo ή φούστα με μεσοφόρι, κρατά το πάνω μέρος στενό. Όποιος δουλεύει πάνω με oversized hoodie και γιλέκο, παίρνει κάτω στενό bondage παντελόνι ή σορτς πάνω από καλσόν. Το σορτς πάνω από εμπριμέ ή σκισμένο καλσόν είναι μάλιστα η υπογραφή του Harajuku, τον χειμώνα με γούνινες μπότες, το καλοκαίρι με πέδιλα platform.

Το ίδιο το παντελόνι κουβαλά στο Tokyo σχεδόν πάντα hardware: αλυσίδες στο πλάι, τρουκς στη μέση, ένα print με kanji ή ένα tribal κέντημα στο denim. Μαύρο ή σκούρο washed γκρι είναι τα χρώματα, το μπορντό η μόνη επιτρεπτή εξαίρεση στο punk κλαδί. Τα jorts και τα cargo σορτς αντικατέστησαν τα τελευταία χρόνια τη φούστα tartan ως καθημερινό κομμάτι, γιατί μπαίνουν πάνω από καλσόν το ίδιο εύκολα και προκαλούν λιγότερες ερωτήσεις στο μετρό.

Στη φούστα ισχύει για τη Gothic Lolita το μήκος ως το γόνατο ως υποχρέωση, για όλα τα άλλα στιλ η mini πάνω από παντελόνι ή καλσόν είναι η συχνότερη επιλογή. Μια mini tartan πάνω από μαύρο skinny είναι ο συντομότερος τύπος για το Goth Punk, μια μαύρη τούλινη φούστα πάνω από bondage παντελόνι εκείνος για το Visual Kei Street. Αυτό που λείπει και στις δύο περιπτώσεις: η προσδοκία ότι μια φούστα φοριέται μόνη της. Εκεί βρίσκεται ο τρόπος σκέψης ολόκληρου του look.

Η φράση εξηγεί και τη σειρά στο ντύσιμο. Πρώτα η μαύρη βάση από παντελόνι ή φούστα και πάνω μέρος, μετά οι στρώσεις, μετά τα παπούτσια platform, μετά ο τόνος. Όποιος ξεκινά από τον τόνο και χτίζει το outfit γύρω του, καταλήγει σχεδόν πάντα σε κοστούμι. Οι ίδιες οι στρώσεις είναι το θέμα της επόμενης ενότητας.

Το Tokyo φοράει σε στρώσεις από συνήθεια, όχι από κρύο. Τα κλιματιστικά σε τρένα και πολυκαταστήματα δουλεύουν στο κρύο, έξω το καλοκαίρι έχει υγρασία, άρα φοράς κομμάτια που βγαίνουν. Για το Harajuku Goth Fashion αυτό δίνει μια σταθερή σειρά: δίχτυ ή longsleeve κάτω, μπλούζα ή φόρεμα από πάνω, μετά ένα γιλέκο, ένα cropped μπουφάν ή μια στρώση mesh, εξωτερικά τον χειμώνα ένα μακρύ παλτό ή ένα fuzzy μπουφάν. Κάθε στρώση είναι κοντύτερη ή μακρύτερη από την από κάτω, ποτέ ίδια.

Το μπουφάν είναι στο σκοτεινό look του Harajuku σπάνια το επίπεδο του statement, αλλά το επίπεδο με την πιο ενδιαφέρουσα υφή: mesh σκελετού, γούνα, λουστρίνι, πλυμένο δέρμα. Οι cropped κοπές τονίζουν τις στρώσεις από κάτω, οι μακριές κοπές τις καλύπτουν και κάνουν το look πιο ώριμο. Για τους κρύους μήνες στο Berlin ή στο Poznań προτείνεται η δεύτερη εκδοχή, με μια στρώση mesh ως υπενθύμιση του από πού έρχεται το look.

Πώς νιώθει αυτό στην κίνηση, το δείχνει το κλιπ: ένα δίκομμα denim σετ στο μαύρο, hardware στα σωστά σημεία, τρεις στρώσεις, ένα χρώμα. Καμία φούστα, κανένα λούτρινο, και όμως αναγνώσιμο ως μέρος της ίδιας οικογένειας, γιατί η σιλουέτα και το layering κάθονται.

Το κλιπ δείχνει και τι κάνουν πολλοί λάθος στο layering: στοιβάζουν τρία ίδια σε μήκος κομμάτια και απορούν που όλα μοιάζουν με μπλοκ. Κλιμάκωσε τα μήκη, άλλαξε υφές, φόρα μια στρώση ανοιχτή. Τότε ο τύπος δουλεύει με κομμάτια από κάθε ντουλάπα. Ποιες μάρκες τον έχτισαν αρχικά στο Tokyo, έρχεται τώρα.

Η ερώτηση για τις ασιατικές streetwear μάρκες έχει για το σκοτεινό look του Harajuku μια σύντομη απάντηση: είναι μικρά labels του Tokyo, που ως επί το πλείστον ποτέ δεν πούλησαν εκτός Ιαπωνίας, και μερικά διεθνή μαγαζιά, που έφεραν το look στην Ευρώπη. Όποιος ψάχνει στο Tokyo, πηγαίνει στο υπόγειο του Laforet Harajuku, περπατά την Takeshita-dōri και περνά από το Closet Child, το μαγαζί second hand στο οποίο κομμάτια Lolita και Visual Kei αλλάζουν ιδιοκτήτη.

• h.NAOTO: Gothic Punk από το Tokyo, από το 2000. Βολάν πάνω σε τρουκς, αρκετές υπο-γραμμές για κάθε σκληρότητα από τη Lolita ως το punk.
• Moi-même-Moitié: το label του Mana, ιδρύθηκε το 1999. Όρισε το Elegant Gothic Lolita και το Elegant Gothic Aristocrat, με σταυρό και νυχτερίδα ως σήμα κατατεθέν.
• Sex Pot ReVeNGe: η punk διεύθυνση στην Takeshita-dōri. Tartan, bondage λουριά, δυνατά prints, creepers.
• Algonquins: το punk συναντά τη Lolita. Πολύ μαύρο-κόκκινο, πολλές αγκράφες, φούστα πάνω από παντελόνι ανήκει στο ρεπερτόριο.
• Listen Flavor και ACDC RAG: η kawaii punk γωνιά. Λούτρινο, prints με χαρακτήρες, παστέλ απέναντι στο μαύρο.
• Punk Rave και Killstar: καμία μάρκα του Harajuku, αλλά τα μαγαζιά μέσα από τα οποία το look φτάνει συνήθως στην Ευρώπη. Περισσότερα γι' αυτό στο άρθρο μας για το Punk Rave.

Τα labels του Tokyo είναι δύσκολα για Ευρωπαίους: μικρές παραγωγές, ιαπωνικά μεγέθη, αποστολή μόνο μέσω proxy υπηρεσιών. Γι' αυτό το look χτίζεται εδώ σχεδόν πάντα από κομμάτια που ακολουθούν το λεξιλόγιο, χωρίς να φοράνε την αυθεντική ετικέτα. Οι collections μας ταξινομούν ακριβώς έτσι, ανά τύπο κομματιού αντί ανά μάρκα, για να συνθέτεις τον τύπο στρώση τη στρώση.

Άσχετα από ποιο μαγαζί έρχονται τα κομμάτια: το look γίνεται αναγνωρίσιμο μόνο μέσα από αυτό που κρέμεται, πιάνεται και κροταλίζει πάνω στο σώμα. Τα αξεσουάρ κάνουν στο Harajuku Goth Fashion τη διαφορά ανάμεσα στο «ντυμένος στα μαύρα» και στο «κατάλαβε το Tokyo».

Τέσσερις ζώνες, τέσσερις αποφάσεις. Στον λαιμό κάθεται ένα choker, με κρίκο στο punk κλαδί, με δαντέλα στη Lolita, με φιόγκο στο Kawaii Goth. Στο κεφάλι ένα καπέλο με σταυρό ή distressed denim, μια στέκα με κέρατα ή τίποτα, αν το χτένισμα κάνει τη δουλειά. Στη μέση μια ζώνη με αγκράφα-σταυρό ή μια αλυσίδα που τρέχει από τη θηλιά ως την τσάντα. Και κάτω platform, σε κάθε εκδοχή από Mary Jane ως μπότα. Η σόλα είναι το μόνο αξεσουάρ στο οποίο δεν επιτρέπεται να τσιγκουνευτείς.

Το λάθος που κάνουν σχεδόν όλοι: να πιάσουν και τις τέσσερις ζώνες δυνατά ταυτόχρονα. Μια ζώνη με σταυρό δίπλα σε ένα καπέλο με σταυρό δίπλα σε ένα choker με σταυρό είναι ταπετσαρία. Δύο ζώνες δυνατές, δύο ήσυχες, και τα σύμβολα καλά είναι να ταιριάζουν μεταξύ τους. Ο σταυρός και η νυχτερίδα γνωρίζονται. Ο σταυρός και το πεντάγραμμο είναι δύο σκηνές. Ο σταυρός και το Sanrio είναι Kawaii Goth, αλλά μόνο με ένα από τα δύο ως κύρια φιγούρα.

Πάνω από τον λαιμό αρχίζει η περιοχή στην οποία το Harajuku Goth και το Visual Kei μετά βίας ξεχωρίζουν: eyeliner σε άντρες, χρωματιστοί φακοί επαφής, μια αφέλεια που καλύπτει το ένα μάτι. Όποιος θέλει να ξέρει πόσο βαθιά φτάνει η συγγένεια, διαβάζει το άρθρο για το Visual Kei. Εκεί βρίσκονται τα έξι στιλ σκηνής από τα οποία ο δρόμος πήρε το υλικό του.

Με βάση, στρώσεις και αξεσουάρ το look είναι πλήρες. Μένει η ερώτηση που μας φτάνει πιο συχνά: πώς το φοράς σε μια πόλη στην οποία το απόγευμα του Σαββάτου δεν γίνεται στην Takeshita-dōri;

Η σύντομη απάντηση: το πλήρες look είναι στην Ευρώπη look του σαββατοκύριακου, και στο Tokyo δεν είναι διαφορετικά. Και εκεί οι λιγότεροι φοράνε μέσα στην εβδομάδα μεσοφόρι ή bondage παντελόνι στο γραφείο. Η καθημερινότητα περνά από το Dark Layering, το έκτο στιλ: μαύρο φαρδύ παντελόνι, δύο στρώσεις πάνω, σόλα platform, ένα μόνο σήμα. Ένα print με kanji, ένα choker, ένα καπέλο με σταυρό. Όποιος το φοράει, περνά απαρατήρητος στο Berlin-Neukölln και το πολύ ενδιαφέρων στο Poznań.

Για τις γυναίκες η μετάβαση από την καθημερινότητα στο πλήρες look είναι συνήθως η φούστα: μέσα στην εβδομάδα σορτς πάνω από καλσόν, το σαββατοκύριακο τούλι ή tartan από πάνω. Για τους άντρες είναι το παντελόνι: μέσα στην εβδομάδα cargo με αλυσίδα, το σαββατοκύριακο bondage λουριά και στοιχείο tartan. Και στις δύο περιπτώσεις η βάση μένει ίδια. Αυτό κρατά το look προσιτό. Μία ντουλάπα, δύο εντάσεις.

Αυτό που λείπει στο κλιπ και προστίθεται το σαββατοκύριακο, είναι το σπάσιμο: η λούτρινη λεπτομέρεια, ο φιόγκος, το print με χαρακτήρα. Όποιος το αφήνει έξω στην καθημερινότητα, φοράει ένα μαύρο layering look, που περνά και ως Anime Goth. Το όριο ανάμεσα στα δύο είναι λεπτό, και το τραβήξαμε σε δικό του άρθρο.

Πριν μπούμε στα ψώνια, αξίζει μια ματιά στα λάθη που γέρνουν το look πιο συχνά. Τα περισσότερα από αυτά γίνονται από υπερβολικό ζήλο: πολλά μαζί, λίγη βάση.

Πέντε μοτίβα εμφανίζονται ξανά και ξανά, στο Tokyo σε τουρίστες, στο Berlin σε αρχάριους. Κανένα από αυτά δεν είναι λάθος γούστου. Είναι λάθη δομής, και διορθώνονται με έναν κανόνα ανά σημείο.

Όποιος έχει αυτά τα πέντε σημεία στο μυαλό, δεν χρειάζεται άλλον κανόνα. Τα υπόλοιπα είναι εξάσκηση και η διάθεση να φορέσεις ένα outfit και μια εβδομάδα, πριν το κρίνεις. Μένει η ερώτηση από πού πρέπει να έρθουν τα κομμάτια.

Τρία πράγματα κρίνουν αν ένα μαγαζί κάνει για το look. Πρώτον οι κοπές: το Harajuku ζει από cropped, oversized και ασυμμετρία, όχι από regular fit. Δεύτερον η υφή: washed, distressed, mesh, γούνα, λουστρίνι. Ένα μαγαζί του οποίου το μαύρο αποτελείται μόνο από λείο βαμβάκι, δίνει basics, όχι look. Τρίτον το hardware: αλυσίδες, τρουκς, αγκράφες που κρατάνε. Τα φθηνά μεταλλικά μέρη είναι το πρώτο που χαλάει σε ένα Harajuku Goth outfit.

Σε εμάς προστίθεται ότι τα κομμάτια τρέχουν σε μικρές παραγωγές. Για αυτό το look αυτή είναι η προϋπόθεση: όποιος φωτογραφίζεται στην Takeshita-dōri, σπάνια φοράει κάτι που φοράνε άλλοι τρεις στο ίδιο βαγόνι. Για την αρχή φτάνουν δύο κομμάτια, ένα πάνω μέρος με σπάσιμο και ένα μπουφάν με υφή. Τα υπόλοιπα μάλλον βρίσκονται ήδη στην ντουλάπα.

Μερικές ερωτήσεις μένουν ανοιχτές μετά από κάθε κουβέντα για το look, συνήθως για το όριο και την προέλευση. Τις συχνότερες τις μαζέψαμε εδώ και τις απαντήσαμε σύντομα.

Πέντε ερωτήσεις που μας φτάνουν πιο συχνά για το Harajuku Goth Fashion, από το όριο με τη Gothic Lolita ως το ερώτημα τι φοριέται πραγματικά αυτή τη στιγμή στο Tokyo.

Έτσι μπαίνει το πλαίσιο: μαύρο ως βάση, platform ως θεμέλιο, στρώσεις ως μέθοδος, ένα γλυκό σπάσιμο ως υπογραφή. Τι από αυτά και πόσο δυνατά το φοράς, το κρίνει η καθημερινότητά σου, όχι η Takeshita-dōri.