Rave Accessories kontrol listesi: klüp gecesi için 12 temel parça

Pazar, yediyi biraz geçe. RSO'nun önünde vestiyer gecenin artıklarını ayıklıyor: tek kalmış eldivenler, ezilmiş bir LED bileklik, kimsenin artık almaya gelmediği bir telefon. Dışarıda biri kaldırım taşına oturuyor, kulak tıkaçlarını çıkarıyor, göğsünün çaprazındaki küçük çantaya koyuyor ve yerine koyu bir gözlük takıyor. Ne gösteri, ne arama, ne kayıp. İki hareket, sonra S-Bahn'a doğru.

Eksiksiz bir Rave Accessories kontrol listesi on iki temel parçadan oluşur: filtreli kulak tıkaçları, bir crossbody çanta, koyu bir güneş gözlüğü, gümüş zincir, pants-chain ya da yüzük, mesh veya tank katman, gerçek cepleri olan bir ceket, yedek tişört, nakit, sakız, powerbank ve şapka. Bunların hepsi Floor'da altı ila on dört saat dayanır. Yanıp sönen, yapışan ya da sallanan şey listede yok, bunun da sebepleri var.

Altındaki outfit ayrı bir konu, beş Floor-Code'umuz onu parçalarına ayırıyor. Burada bir üst katman söz konusu: ekipman.

İnternetteki bütün listeler sana ne satın alabileceğini anlatır. Neredeyse hiçbiri neye ihtiyacın olduğunu söylemez. Fark tek bir soruda: parçayı altıncı saatten sonra da kullanıyor musun, yoksa o zaman bas hoparlörünün yanında ezilmiş mi yatıyor?

Kural: taşımadan önce koruma, stilden önce taşıma. Önce kulakları ve bedeni geceden geçiren şey gelir. Sonra telefonu, anahtarları ve nakiti güvende tutan şey. Ancak ondan sonra gümüşten konuşuruz. Sırayı tersine çeviren, dörtte barın önünde şık bir zincir ve çınlayan kulaklarla durur.

Ve reklam metinlerinin atladığı bir gerçek daha: kontrol listesinin yarısı neredeyse hiçbir şeye mal olmaz. Nakit, sakız, torbadaki eski bir tişört. Ekipman bir bütçe meselesi değil, bir karar meselesidir.

Önemli olan yalnızca hangi Floor için toparlandığın. Buradaki liste klüp gecesi için kurulmuş: karanlık, dar, uzun. Temmuzdaki open-air'de iki madde yer değiştirir, güneş kremi sıralamada powerbank'in yerini alır ve gözlük yalnızca çıkışta değil bütün gün çalışır. Yine de çekirdek aynı kalır, çünkü kulaklar, değerli eşyalar ve eve giden yol her Floor'da aynı şantiyelerdir.

Bu yazı tek bir cümleyle hayatta kalacaksa, o cümle şu olsun: başka her şeyden önce kulak tıkacı al. Bir klüp Floor'u saatlerce, işitmene kalıcı olarak zarar veren ses düzeylerinde kalır. Pazartesi günkü çınlama akşamdan kalma değildir. Bir hesaptır ve bir noktadan sonra artık iptal edilmez.

Filtreli tıkaçlar yalnızca tizleri boğmak yerine genel seviyeyi eşit şekilde düşürür. Bas bedensel kalır, hi-hat'ler net kalır, yalnızca doz düşer. Ve fiyat etkiye kıyasla saçma derecede küçük: barda iki içkiden az, yıllarca dayanır.

Çanta, bir gece boyunca dans mı edeceğine yoksa bir gece boyunca gözcülük mü yapacağına karar verir. Kural: kapı için yeterince küçük, kalabalık için yeterince kapalı, dans ederken kaymayacak kadar çapraz. Büyük sırt çantaları daha girişte takılır, açık kapaklar en geç pit'te takılır.

İçine gireceği şey bir avuç içine sığar:

• Telefon: bir kez girer, nadiren çıkar. Floor bir akış değildir.
• Karabinada anahtarlar: içeriden takılı, ana bölmede başıboş değil.
• Küçük banknotlara bölünmüş nakit: beşliklerle yirmi euro, her elliliği geçer.
• Yedek tıkaç: yukarı bak, pazarlığa kapalı.
• Sakız ve mini deodorant: en küçük yatırım, en büyük etki.
• Kredi kartı boyutunda powerbank: kısa bir kabloyla, yoksa süstür.

Gerisi bedende değil, vestiyerdeki cekette yeri var. Yedek tişört, kalan nakit, eve dönüş eşyaları. Gerçek fermuarlı cepleri olan bir ceket bir stil ekstrası değil, senin dış deponun: sekizden önce ihtiyaç duymayacağın şeyi taşır.

Dürüst olalım: eve dönüş için. İçerisi karanlık, orada gözlük bir poz ve pozları sevmekte sakınca yok. Ona dışarıda ihtiyaç var, kapı açıldığında ve güneş saatlerdir yükseldiğinde. Stroboskoptan gün ışığına geçiş gecenin en sert kesiği ve gözlük onu katlanılır kılar.

Alışveriş kuralı: sağlam, koyu, ince işçilikten uzak. On iki saat çantada katlanmış yaşar ve ardından yine de çalışması gerekir. Formda takılarla aynı mantık geçerli: köşeli ve teknik olan klüp diye okunur, oyunbaz olan plaj tatili diye okunur. Bir sawtooth çerçeve ya da dar bir chrome form mat siyaha yakışır, parıltılı taşlı yuvarlak olan yakışmaz.

Aynısı başın üstünde de geçerli: bir şapka teri ve saçı yüzden uzak tutar ve her vestiyeri atlatır. Baş ve gözler, işlev ile look'un birbiriyle çelişmediği iki yer ve ikisi de sana olsa olsa gecede bir hareket mal olur.

Floor'da takı modayı değil fiziği izler. Düz oturan ve sağlam kapanan şey kalabalığa, tere ve vestiyere dayanır. Sallanan şey takılır. Bu yüzden takıya Berlin'in yanıtı çok net: sağlam kilitli bir gümüş zincir, metal bir yüzük, kalçada bir pants-chain. Hardware, süs değil.

Pants-chain en hafife alınan parça: ter bölgesinin dışında oturur, her darbeye dayanır ve sen onu hissetmeden silüete hareket katar. Strobo ışıkta parlar, karanlıkta kaybolur. Rave takısının işi tam olarak budur: kısaca yanıt vermek, asla bağırmamak.

Çıkmadan önceki test hep aynı: bir kez sertçe çek. Kilit gevşerse parça evde kalır. Floor senin elinden daha sert çeker.

Erkek kodu çıkarmadır. Bir zincir, bir yüzük, bir şapka, bitti. Beş bileklikten oluşan bir stack yok, festival el işi seti yok. Mat siyah üzerinde tek bir gümüş parça her koleksiyondan daha çok vurgu koyar, çünkü ışığın yapacak bir şey bulduğu tek nokta odur.

En az onun kadar önemli olan çıkarma listesi. Akıllı saat karanlık odada acil çıkış gibi parlar ve saat üçte kimsenin sormadığı bir soruyu yanıtlar. Ağır tokalı kemer dans ederken sana karşı çalışır. Ve tüm kartların olduğu cüzdan tümüyle eve aittir, Floor'a değil. Sessiz hardware, azıcık, sağlam kapalı: bütün kod bu.

Burada da foto-code'dan önce Floor-code geçerli. En çok yönlü parça katman: base katman üzerine fitilli bir tank ya da bir mesh-top ısıyı ayarlar, çabuk kurur ve iki basit parçadan bir look çıkarır. Eyewear çift çalışır, saç aksesuarı olarak yukarı itilmiş, open-air öğleden sonrasında takılmış.

Bilinçli olarak çıkardığımız şey: yapışan her şey. Yüz simi gece yarısı iyi görünür ve altıda yanlış bir karar gibi görünür, üstelik kesinlikle yabancı yüzlere göçer. Parıltı isteyen, tende sim yerine bedende chrome taşır. Daha uzun dayanır, daha sert okunur, geceyi atlatır.

Çanta sorusu dar fit'lerde iki kat çıkar, çünkü gerçek cepler neredeyse hep yoktur. Yanıt aynı kalır: crossbody çapraz ve önde, ya da dış depo olarak ceket. Boots'un içine hiçbir şey, bele hiçbir şey. Floor ikisini de güvenilir biçimde kaybeder.

Kontrol listesindeki dört maddeyi kimse görmez ve onuncu saate tam da onlar karar verir. Önce su. Klüp sıcaklığında dans etmek yanında içtiğinden daha fazla sıvıya mal olur ve buna karşı plan basit: her ikinci içki su, istisnasız. Birçok mekanda lavaboda içme suyu vardır. Bu yenilik değil, altyapıdır, kullan onu.

Yedek tişört listenin en çok alay edilen ve en çok özlenen maddesi. Sekiz saat sonra üstün bitmiştir. Sabah havasında ıslak kumaşla eve dönüş, kendi kendine yol açtığın soğuk algınlıklarının klasiğidir. Vestiyer ceketindeki kuru bir tişört hiç ağırlık yapmaz ve sekizde yeniden doğmuş gibi hissettirir.

Geriye powerbank ve sakız kalıyor. Powerbank küçük, kısa kabloyla, çünkü ölü telefon demek bilet yok, adres yok demek. Sakız üçüncü saatten itibaren kendini açıklar.

Rave Trinkets festival kültürünün küçük koleksiyon ve takas nesneleridir: renkli boncuk bileklikler, kolye uçları, rozetler. ABD sahnesinde bilekliklere Kandi denir ve takasının kendi ritüelleri ve el işaretleri vardır. Bu, kendi tarihi olan gerçek bir alt kültürdür, çocuk işi değil.

Ama güneşli festival alanına aittir, Berlin klübüne değil. Tresor'da kimse boncuk takas etmez ve kalabalıktaki bir Kandi stack'i her şeyden önce bir şeydir: takılmaya müsait. Kültürü seviyorsan onu ait olduğu yerde taşı. Karanlık klüp gecesi için ilkeyi metale çeviririz. Bir yüzük kalır. Bir zincir kalır. Bir boncuk bileklik kopar. Ve open-air'de biri yine de sana bir Kandi verirse: al, tak, devret. Klüp onu tanımasa da jest böyle işler.

Light-up, rave segmentinde en çok satan aksesuar kategorisi ve aynı zamanda en kısa ömürlüsü. LED gözlükler, ışıklı eldivenler, glow zincirler: iki saat sonra pil biter ve parça yüktür. Drone kameralı mainstage festivallerinde sürekli ışığın bir yeri vardır. Karanlık klüpte onunla odadaki en aydınlık noktasın ve orada bu bir ödül değildir.

Özü olan sürümün adı reflective. Yansıtıcı baskılar ve şeritler, üzerlerine ışık düşene kadar görünmezdir, sonra sert ve kısa yanıt verirler. Pil yok, çöp yok, sürekli sinyal yok. Bir reflective cargo, Floor'un aydınlatıldığı ritimde tam olarak çalışır: çoğu zaman hiç, bazen göz kamaştırıcı.

Rave Clothing ve aksesuarlar bir yan yana duruş değil, bir hiyerarşidir. Önce kumaş: nefes alan, çabuk kuruyan, koyu. Sonra işlev: çanta ya da ceket dış deposu, kulak koruması, gözlük. En son vurgu: bir gümüş parça, bir pants-chain, bir şapka. Vurgudan başlayan bir kostüm kurar. Kumaştan başlayan bir sistem kurar.

Somut olarak stack şöyle görünür: base katman üzerine tank ya da mesh, geniş pantolon, tutuşu olan boots. Üstünde gece yarısı vestiyere göçen, gerçek cepli ceket. Yaka altında zincir, kalçada chain, kulakta tıkaç, dış depoda gözlük ve yedek tişört. Bedende yedi aksesuar, sıfır bagaj hissi. Bütün gece hiçbirini düşünmezsin ve doğru olduğunu tam da bundan anlarsın.

Çıkarma listesi kontrol listesi kadar önemli. Her geceyi güvenilir biçimde kötüleştiren beş aday:

Hayatındaki biri her hafta sonu klüpte kayboluyorsa, parlayan bir şey hediye etme. Güvenli isabetler kontrol listesinin en üstünde, insanın kendine en son aldığı parçalardır: iyi filtreli kulak tıkaçları, gerçek kilitli küçük bir crossbody, sağlam koyu bir gözlük.

Metalle daha kişisel olur. Düz bir gümüş zincir ya da bir pants-chain her gece yanında giden ve yıllarca kalan bir hediyedir ve bu arada şunu söyler: hafta sonlarını nerede geçirdiğini biliyorum. Tüketilen süs ertesi sabah çöptür. Kalanı hediye et.